Nieuws
Opvoedtip: bijten mag niet

Opvoedtip: bijten mag niet

Dreumesen en jonge peuters willen de andere kindjes of de grote mensen om hen heen nog wel eens bijten. Dat is schrikken! Het slachtoffer schrikt van de pijn en gaat huilen. De bijter zelf schrikt van het gehuil en van een (heel) boze ouder of pedagogisch medewerker.

Ook voor de ouders is het schrikken. Je zou je kunnen afvragen wat vervelender is: dat je kind bijt of dat het gebeten wordt.

Toch kun je bijten in de peutertijd ‘normaal gedrag’ noemen. Kinderen moeten nog leren hun behoeften en emoties op een andere manier uit te drukken.

Waarom bijt een kind?

  • Jonge kinderen onderzoeken van alles met de mond – die is het meest gevoelig. Dan kan het gebeuren dat het ‘onderzoeken’ overgaat in bijten.
  • Bijten kan ook voortkomen uit een alledaagse behoefte, bijvoorbeeld de behoefte om te eten. Een kind dat trek heeft, kan hierdoor besluiten om zijn tanden ergens in te zetten.
  • Een peuter kan sommige situaties nog niet overzien. Hij kan schrikken van heftige emoties of situaties. Heel jonge kinderen hebben nog weinig of geen woorden waarmee ze iets duidelijk kunnen maken. Bijten kan dan een primitieve manier zijn om met een moeilijke of bedreigende situatie om te gaan. Eigenlijk geeft hij aan dat hij van streek is.
  • Jonge kinderen moeten alles nog onderzoeken. Wat gebeurt er als….. ik jou bijt? Een moeder vertelde dat haar dochtertje haar regelmatig beet als ze visite had. Voor het kind was dit een goede manier om de aandacht van haar moeder te krijgen.

Wat kun je doen?

  • Je begint met het herstellen van de veiligheid in de situatie. Geef daarna eerst aandacht, troost en zo nodig verzorging aan het slachtoffertje.
  • Reken maar dat de bijter ook van slag is, hoewel sommige kinderen dat verbergen achter gelach, het trekken van een gekke bek of zogenaamde onverschilligheid. Daar hoeft geen overdreven boze toon van jou bovenop. Wegsturen hoeft ook niet. Wel een serieuze toon waarin je kort zegt dat hij iemand heeft gebeten en dat dat erg pijn doet. Dat dat niet mag. Stimuleer het kind samen een kusje te gaan geven aan het slachtoffer of een glaasje water te brengen. Of, als hij dat al kan, sorry te zeggen. Door het goed te maken hoort hij er weer helemaal bij. Zo leert het kind van de situatie.
  • Wat kun je doen als een kind vaker bijt? Kijk heel goed op welke momenten en in welke situaties het voorkomt. Let op zijn blik en lichaamshouding erbij. Wat zegt dat over de reden van het bijten? Als je de reden weet, kun je het bijten gemakkelijker voorkomen. En daarmee een ongewenste gewoonte.
  • Begeleid een kind zo goed mogelijk in lastige situaties. Stel dat een kind vol enthousiasme een mooi bouwwerk aan het maken is. Hij ziet dat zijn kleine broertje of zusje naar het bouwwerk toe komt kruipen. Het kind kan dan uit paniek de neiging hebben om te gaan bijten. Ga er dan even tussen staan. Vertel wat je denkt dat er in het hoofd van de kleine bouwer omgaat: ‘O, daar komt je zusje aan. Ze mag jouw huis niet kapot maken hè? Geef haar ook maar een paar blokjes, dat vindt ze mooi.’
  • Als je peuter ouder wordt, stopt het bijten meestal vanzelf.

Pedagogisch adviseur

Heb je vragen over dit onderwerp of over een ander onderwerp dat jou als ouder bezighoudt? Je bent van harte welkom voor een gesprek met de pedagogisch adviseur in het Centrum voor Jeugd en Gezin in jouw buurt. Zij denkt met je mee en geeft je tips. De gesprekken met haar zijn vertrouwelijk.

Meer informatie over pedagogisch advies.


Nieuwsdatum: woensdag 06 mei 2020

Nieuws